Bloggercı

                                                              Kim Biliyor?  Bende biliyorum ne yapıp ne yapmamam gerektiğini, oyunu yönetmek kolay oynamak ise zor. Bilsem de nasıl oynamam gerektiğini yine de bende hatalar yapıyorum oynarken. Biliyorum ne kadar yapmamam gerekse de benim bazen yaptığımı. Zaten ne zaman kolay oldu ki, kararlarımızı kendimiz vermeye başladığımızdan beri, yemek yemekten tutun da çok kolay verdiğiniz kararlarınız neler? Fazla bir şey değil istediğim, sadece sesini duymak, sadece yanında olmak, sohbet etmek.. Biliyorum ne kadar kendimi kandırsam da yine de bazı şeylerin hala devam ettiğini.  Off ne hissettiğimi keşke bende kendime dürüst bir şekilde ifade edebilsem. En çok da bu koyuyor zaten bana, ne hissettiğimi bilmiyor olmak. Aslında sorunun cevabı ne kadar bende olsa da, o cevabı almamak için...

                                        Yakınsın Ama Bir O Kadar da Uzak...   Bazen çok yakınımda gibisin, tam sana yaklaştım diyorum uzaklaşıyorsun o anda benden. Beni asla hayal kırıklığına uğratmaktan vazgeçmiyorsun. Her seferinde tam bu sefer olmaz derken sen yine yapacağını yapıyorsun ve kırıyorsun beni. Farkında mısın ona bile emin değilim. Yanına gerçekten kimin olduğunu görmek bu kadar zor mu? Her zaman yanında olduğumu görmen gerçekten bu kadar mı zor. Ne demem ya da daha ne yapmam lazım bunu fark etmen için? Bende özel bir yerin olduğunu gerçekten duymak mı istiyorsun? Peki ben sana aynı soruyu sorsam, benim sende özel bir yerim var mı diye… Çok zor... Bence birine gerçekten bir şeyler hissetmek, ona bağlanmak... Ve bir de karşınızdaki kişi size, sizin kadar bağlanmadıysa... Sevmek zor değil mi sizce de? Her an bitebileceğini bildiğiniz bir şeye belki de ölümüne bağlanmak? ...

 Bir kız vardı herkesin sevdiği Ama aslında kimsenin sevmediği Bir kız vardı hep dürüst olan Ama hep kazık yiyen  Bir kız vardı hiçbir kötü niyeti olmayan Ama hep kötü niyeti olanlarla karşılaşan   Ve o kız değişti İstemeye istemeye O kız artık eskisi gibi değildi ve olamayacaktı Artık ezilmeyecekti Başını dimdik tutabilecekti Kim ne derse desin o da karşı çıkabilecekti İşte bizim kız oldu bi kız 

                                          Sende Yaz Yaz Yaz!! Bu seferki de mutlu bir yazı olsun istiyorum, yaz geliyor. Bu da ardından neşeyi getiriyor, mutlu oluyorum. Havanın açık olması, ağaçların yeşermesi, denizin çarşaf gibi olması mutlu ediyor beni. Sizi de etmiyor mu? Daha bi pozitif oluyorum. Hayata daha mutlu bir şekilde bakmak istiyorum, bütün dertlerimi bir kenara bırakarak. Bu sefer mutluyum, beni kimse üzemez, kafama takmayacağım artık. Daha rahattım, belki bir tık daha da umursamaz. Ama iyi bir umursamazlık bu, beni rahatlatan bir umursamazlık. Dediğim gibi seviyorum yazı, seviyorum havanın güzel olması... Tabi bir de yazları yaşanan şeylerin heyecanı var üstümde. Birkaç aylık bir eğlence dönemi diye de adlandırsak olur bence. Özellikle de bir tatil ilçesinde yaşıyorsanız ya da yazlıkçı olarak gelmişseniz daha bir başka oluyor yaz. Tam anlamıyla rahatlatan, ferahlatan...

                                                        Her İnsan Değişir?       O zaman değişim kelimesiyle başlayalım yazmaya, sizce aynı kalan bir şey var mı çevrenizde, bu bir eşya bir kişi ya da kendiniz olabilirsiniz... Ama düşündüğünüzde, eşyalar bile eskimeye başlar, aynı kalmazlar onları aldığınız ilk gün gibi... İnsanlarda değişir, hatta dünümüz yarınımızı tutmaz bazen. Bir gün hiçbir şeyi düşünmeyen küçücük bir çocukken diğer gün faturaları nasıl ödeyeceğini dert eden bir yetişkine dönüşmez miyiz? Seninle tanıştığımız ilk gün geliyor aklıma, ne kadar eğlendiğimiz geliyor. Gözlerimin içinin bile güldüğünü söylememe gerek  bile yok. Senle vakit geçirdikçe kendimi daha rahat hissetmeye başladığımın, bana iyi geldiğini fark etmemin… Günler geçtikçe sen de değişmeye başladın, zaten kim değişmezki? Sende beni değiştir...

 Elimde kalan tek şey yalnızlık, bir kez daha baş başa kaldık kendisiyle ve en kötüsü de ne biliyor musun, hep aynı şekilde sona ermesi. Sona ermek, bitmek kelimeleri bu hayatta en sevmediğim kelimeler olabilir. Seni sürekli üzen ayrılıklar, bir şeyin bitmesi insanı gerçekten mutlu edebilir mi? En basitinden buna bir seyahat bile diyebiliriz; başka bir ülkeye gittiğinizi düşünün bir haftalığına. Bir haftanın sonunda ülkenize geri geldiğinizde sizinle bir sürü yeni anı da gelecektir. Peki bu anılar sizi ne kadar mutlu etse de yine de bunların bitmiş olma düşüncesi sizi üzmez mi? Bir daha o ana dönemeyecek olma üzüntüsü.                                                         ************************************** Bir süre sonra yanımda olmana alıştığımda işte bundan sonra yalnızlık çok fazla geliyor. Senin için ne ifade ettiğimi bilmesem de...