Ana içeriğe atla

Bilmiyorum Bende

                                                             Kim Biliyor?

 Bende biliyorum ne yapıp ne yapmamam gerektiğini, oyunu yönetmek kolay oynamak ise zor. Bilsem de nasıl oynamam gerektiğini yine de bende hatalar yapıyorum oynarken. Biliyorum ne kadar yapmamam gerekse de benim bazen yaptığımı. Zaten ne zaman kolay oldu ki, kararlarımızı kendimiz vermeye başladığımızdan beri, yemek yemekten tutun da çok kolay verdiğiniz kararlarınız neler?

Fazla bir şey değil istediğim, sadece sesini duymak, sadece yanında olmak, sohbet etmek.. Biliyorum ne kadar kendimi kandırsam da yine de bazı şeylerin hala devam ettiğini. 

Off ne hissettiğimi keşke bende kendime dürüst bir şekilde ifade edebilsem. En çok da bu koyuyor zaten bana, ne hissettiğimi bilmiyor olmak. Aslında sorunun cevabı ne kadar bende olsa da, o cevabı almamak için her şeyi yapmak, ona ulaşmamak için her türlü bahaneyle kendimi kandırmak...

 Bazen bir boşlukta gibi oluyorum ve çıkışı bulamıyorum. Benim çıkışım sen oluyorsun genelde, yanında rahatladığım, kendim olduğum ve en önemlisi de mutlu olduğum. Yine de yetmiyor, yine de seninle daha fazla vakit geçirmek istiyorum, yine de seni daha fazla görmek, senle daha fazla sohbet etmek istiyorum. Yetmiyor ne kadar beraber olsak da yetmiyor ve en kötüsü de kısa bir süre sonra ayrılacak olmamız düşüncesi olması.

 Bu da bana gerçekten koyuyor hem de o kadar çok koyuyor ki… Seni deli gibi özleyecek olacağımı bilmem ve senin için bunun nasıl olacağını merak etmem. Gerçekten değer veriyorum ve bu değerin nasıl bir değer olduğundan da ilk defa emin değilim. Kafam allah kahretmesin ki yine karışık, yine kime ne hissettiğimi bilemez haldeyim. Biraz da hep mutlu kalsam olmaz mı, kendimi üzecek bir şeyler bulmasam? İşte senin yanında mutluyum ve rahatım. En önemlisi de kafamı saran bu gereksiz düşüncelerden uzağım. Bu yüzden vakit geçirmek istiyorum belki de seninle, bana iyi geliyorsun ama ne anlamda hala bunu bilmiyorum…

Kendimi buna inandırmak istiyorum belki de, neden olmasın ki? Zorlandığımız zamanlarda kendimize yaslanmak için bir dal aramak istemez miyiz hepimiz? Hayatımıza devam ederken yanımızda birisinin olmasını, ona güvenmeyi istemez miyiz? Her şey daha kolaylaşmaz mı çünkü, daha rahat olmaz mıyız yanımızda bizi her koşulda destekleyecek biri varken?

İşte kafamdan geçen düşünceler de bunlar benim, biraz karışık biraz fazla soru var. Ama devam, belki bütün sorulara cevap bulamam ama bazılarına bulabilirim. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Değişim

                                                        Her İnsan Değişir?       O zaman değişim kelimesiyle başlayalım yazmaya, sizce aynı kalan bir şey var mı çevrenizde, bu bir eşya bir kişi ya da kendiniz olabilirsiniz... Ama düşündüğünüzde, eşyalar bile eskimeye başlar, aynı kalmazlar onları aldığınız ilk gün gibi... İnsanlarda değişir, hatta dünümüz yarınımızı tutmaz bazen. Bir gün hiçbir şeyi düşünmeyen küçücük bir çocukken diğer gün faturaları nasıl ödeyeceğini dert eden bir yetişkine dönüşmez miyiz? Seninle tanıştığımız ilk gün geliyor aklıma, ne kadar eğlendiğimiz geliyor. Gözlerimin içinin bile güldüğünü söylememe gerek  bile yok. Senle vakit geçirdikçe kendimi daha rahat hissetmeye başladığımın, bana iyi geldiğini fark etmemin… Günler geçtikçe sen de değişmeye başladın, zaten kim değişmezki? Sende beni değiştir...

Hisler

                                                                  Hisler? Kızabiliyorum sadece sana, neden olduğunu bilmek istemden kızıyorum ve sen ise bunun farkında bile değilsin. Verdiğin değeri ne kadar bilsem de yetmiyor işte, bana bu şekilde davranman bir yerde beni üzmeye başlıyor. Şu an benimle değilsin, onunlasın. Biliyorum geçirdiğin vakitten de şikayetçi değilsin. Ben arıyım dediğimde bana karşı olan tavrınla, onunla buluştuğunda olan tavrın bambaşka. Bana değer verdiğine içten inansam da yine de yetmiyor işte, bu değeri görmek istiyorum. Bana gerçekten verdiğin değeri hissetmek istiyorum, bilmek değil.  Nasıl ona bu değeri hissettiriyorsan, bende senden fazla bir şey istemiyorum. Kırılıyorum işte sadece, sende fark etmeden kırmaya devam ediyorsun beni. Ben hep düşünüyorum, sense hep yoruyorsun. Bir yandan ...

Yaz

                                          Sende Yaz Yaz Yaz!! Bu seferki de mutlu bir yazı olsun istiyorum, yaz geliyor. Bu da ardından neşeyi getiriyor, mutlu oluyorum. Havanın açık olması, ağaçların yeşermesi, denizin çarşaf gibi olması mutlu ediyor beni. Sizi de etmiyor mu? Daha bi pozitif oluyorum. Hayata daha mutlu bir şekilde bakmak istiyorum, bütün dertlerimi bir kenara bırakarak. Bu sefer mutluyum, beni kimse üzemez, kafama takmayacağım artık. Daha rahattım, belki bir tık daha da umursamaz. Ama iyi bir umursamazlık bu, beni rahatlatan bir umursamazlık. Dediğim gibi seviyorum yazı, seviyorum havanın güzel olması... Tabi bir de yazları yaşanan şeylerin heyecanı var üstümde. Birkaç aylık bir eğlence dönemi diye de adlandırsak olur bence. Özellikle de bir tatil ilçesinde yaşıyorsanız ya da yazlıkçı olarak gelmişseniz daha bir başka oluyor yaz. Tam anlamıyla rahatlatan, ferahlatan...