Ana içeriğe atla

Bitmek - Sona Ermek

 Elimde kalan tek şey yalnızlık, bir kez daha baş başa kaldık kendisiyle ve en kötüsü de ne biliyor musun, hep aynı şekilde sona ermesi. Sona ermek, bitmek kelimeleri bu hayatta en sevmediğim kelimeler olabilir. Seni sürekli üzen ayrılıklar, bir şeyin bitmesi insanı gerçekten mutlu edebilir mi? En basitinden buna bir seyahat bile diyebiliriz; başka bir ülkeye gittiğinizi düşünün bir haftalığına. Bir haftanın sonunda ülkenize geri geldiğinizde sizinle bir sürü yeni anı da gelecektir. Peki bu anılar sizi ne kadar mutlu etse de yine de bunların bitmiş olma düşüncesi sizi üzmez mi? Bir daha o ana dönemeyecek olma üzüntüsü.                

                                        **************************************

Bir süre sonra yanımda olmana alıştığımda işte bundan sonra yalnızlık çok fazla geliyor. Senin için ne ifade ettiğimi bilmesem de, hangi sıfatla sana bunları yazıyorum konusuna girmiyorum bile zaten çünkü bu konuda herkesin kafalar karışık...

En kötüsü de gerçekten bana değer verdiğini düşünmemdi. Gerçekten bu sefer birinin beni sevebileceğine inanmam...

Sanırım ben yine haksız çıktım. Neyse alıştım zaten bu duruma... Neden ne olacağını bile bile yine de hayal edip sonra hayal kırıklığına uğradım ki? Yine aynı işte, ne bekliyordum ki zaten?


Nasıl bu kadar yakınlaştık bu kadar zamanda benim de kafam almıyor. Yaşadığımız olaylar ise asla mantığıma yatmıyor. Ne hissetmem gerektiğini bile bilmiyorum, ne hissediyorum? Sadece biliyorum ki sen üzüldüğünde ben de üzülüyorum ve bu da duygularımı anlamakta daha da zorlaştırıyor beni. Sen ise başka bir kız için üzülürken ben buna bile dayanamıyorum. Ben fazla salağım farkındayım ama elimde mi? Zaten hep ben hayal kuran değil miyim? Ve hayalleri gerçek olmayan…

Sen onun için üzülüyorsun, bense senin için

Sen onun için ağlıyorsun, bense senin için

Yanında olmak istiyorum, seni teselli etmek

Ağladığın düşüncesi bile kötü yapıyor beni

Üzülüyorum bende…

Ne kadar sen başkası için üzülsen de

Bense yine aynı duyguyu yaşıyorum tam birinin beni sevdiğini, sevebileceğini düşünürken hayal kırıklığı... Zaten beni kim sevebilir ki?

Duygularımızı kontrol etmek bizim elimizde mi? Siz neler düşünüyorsunuz? Gerçekten duygularımızın kontrolünü elimize alabilir miyiz? 

En kötüsü de her şeyin bitmesi olmuyor mu? Ne kadar heyecanlı anlar yaşasak da bir süre sonra bunların sona ermesi, değil mi en acıtanı?

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Değişim

                                                        Her İnsan Değişir?       O zaman değişim kelimesiyle başlayalım yazmaya, sizce aynı kalan bir şey var mı çevrenizde, bu bir eşya bir kişi ya da kendiniz olabilirsiniz... Ama düşündüğünüzde, eşyalar bile eskimeye başlar, aynı kalmazlar onları aldığınız ilk gün gibi... İnsanlarda değişir, hatta dünümüz yarınımızı tutmaz bazen. Bir gün hiçbir şeyi düşünmeyen küçücük bir çocukken diğer gün faturaları nasıl ödeyeceğini dert eden bir yetişkine dönüşmez miyiz? Seninle tanıştığımız ilk gün geliyor aklıma, ne kadar eğlendiğimiz geliyor. Gözlerimin içinin bile güldüğünü söylememe gerek  bile yok. Senle vakit geçirdikçe kendimi daha rahat hissetmeye başladığımın, bana iyi geldiğini fark etmemin… Günler geçtikçe sen de değişmeye başladın, zaten kim değişmezki? Sende beni değiştir...

Hisler

                                                                  Hisler? Kızabiliyorum sadece sana, neden olduğunu bilmek istemden kızıyorum ve sen ise bunun farkında bile değilsin. Verdiğin değeri ne kadar bilsem de yetmiyor işte, bana bu şekilde davranman bir yerde beni üzmeye başlıyor. Şu an benimle değilsin, onunlasın. Biliyorum geçirdiğin vakitten de şikayetçi değilsin. Ben arıyım dediğimde bana karşı olan tavrınla, onunla buluştuğunda olan tavrın bambaşka. Bana değer verdiğine içten inansam da yine de yetmiyor işte, bu değeri görmek istiyorum. Bana gerçekten verdiğin değeri hissetmek istiyorum, bilmek değil.  Nasıl ona bu değeri hissettiriyorsan, bende senden fazla bir şey istemiyorum. Kırılıyorum işte sadece, sende fark etmeden kırmaya devam ediyorsun beni. Ben hep düşünüyorum, sense hep yoruyorsun. Bir yandan ...

Yaz

                                          Sende Yaz Yaz Yaz!! Bu seferki de mutlu bir yazı olsun istiyorum, yaz geliyor. Bu da ardından neşeyi getiriyor, mutlu oluyorum. Havanın açık olması, ağaçların yeşermesi, denizin çarşaf gibi olması mutlu ediyor beni. Sizi de etmiyor mu? Daha bi pozitif oluyorum. Hayata daha mutlu bir şekilde bakmak istiyorum, bütün dertlerimi bir kenara bırakarak. Bu sefer mutluyum, beni kimse üzemez, kafama takmayacağım artık. Daha rahattım, belki bir tık daha da umursamaz. Ama iyi bir umursamazlık bu, beni rahatlatan bir umursamazlık. Dediğim gibi seviyorum yazı, seviyorum havanın güzel olması... Tabi bir de yazları yaşanan şeylerin heyecanı var üstümde. Birkaç aylık bir eğlence dönemi diye de adlandırsak olur bence. Özellikle de bir tatil ilçesinde yaşıyorsanız ya da yazlıkçı olarak gelmişseniz daha bir başka oluyor yaz. Tam anlamıyla rahatlatan, ferahlatan...