Elimde kalan tek şey yalnızlık, bir kez daha baş başa kaldık kendisiyle ve en kötüsü de ne biliyor musun, hep aynı şekilde sona ermesi. Sona ermek, bitmek kelimeleri bu hayatta en sevmediğim kelimeler olabilir. Seni sürekli üzen ayrılıklar, bir şeyin bitmesi insanı gerçekten mutlu edebilir mi? En basitinden buna bir seyahat bile diyebiliriz; başka bir ülkeye gittiğinizi düşünün bir haftalığına. Bir haftanın sonunda ülkenize geri geldiğinizde sizinle bir sürü yeni anı da gelecektir. Peki bu anılar sizi ne kadar mutlu etse de yine de bunların bitmiş olma düşüncesi sizi üzmez mi? Bir daha o ana dönemeyecek olma üzüntüsü.
**************************************
Bir süre sonra yanımda olmana alıştığımda işte bundan sonra yalnızlık çok fazla geliyor. Senin için ne ifade ettiğimi bilmesem de, hangi sıfatla sana bunları yazıyorum konusuna girmiyorum bile zaten çünkü bu konuda herkesin kafalar karışık...
En kötüsü de gerçekten bana değer verdiğini düşünmemdi. Gerçekten bu sefer birinin beni sevebileceğine inanmam...
Sanırım ben yine haksız çıktım. Neyse alıştım zaten bu duruma... Neden ne olacağını bile bile yine de hayal edip sonra hayal kırıklığına uğradım ki? Yine aynı işte, ne bekliyordum ki zaten?
Nasıl bu kadar yakınlaştık bu kadar zamanda benim de kafam almıyor. Yaşadığımız olaylar ise asla mantığıma yatmıyor. Ne hissetmem gerektiğini bile bilmiyorum, ne hissediyorum? Sadece biliyorum ki sen üzüldüğünde ben de üzülüyorum ve bu da duygularımı anlamakta daha da zorlaştırıyor beni. Sen ise başka bir kız için üzülürken ben buna bile dayanamıyorum. Ben fazla salağım farkındayım ama elimde mi? Zaten hep ben hayal kuran değil miyim? Ve hayalleri gerçek olmayan…
Sen onun için üzülüyorsun, bense senin için
Sen onun için ağlıyorsun, bense senin için
Yanında olmak istiyorum, seni teselli etmek
Ağladığın düşüncesi bile kötü yapıyor beni
Üzülüyorum bende…
Ne kadar sen başkası için üzülsen de
Bense yine aynı duyguyu yaşıyorum tam birinin beni sevdiğini, sevebileceğini düşünürken hayal kırıklığı... Zaten beni kim sevebilir ki?
Duygularımızı kontrol etmek bizim elimizde mi? Siz neler düşünüyorsunuz? Gerçekten duygularımızın kontrolünü elimize alabilir miyiz?
En kötüsü de her şeyin bitmesi olmuyor mu? Ne kadar heyecanlı anlar yaşasak da bir süre sonra bunların sona ermesi, değil mi en acıtanı?
Yorumlar
Yorum Gönder