Yakınsın Ama Bir O Kadar da Uzak...
Bazen çok yakınımda gibisin, tam sana yaklaştım diyorum uzaklaşıyorsun o anda benden. Beni asla hayal kırıklığına uğratmaktan vazgeçmiyorsun. Her seferinde tam bu sefer olmaz derken sen yine yapacağını yapıyorsun ve kırıyorsun beni. Farkında mısın ona bile emin değilim. Yanına gerçekten kimin olduğunu görmek bu kadar zor mu? Her zaman yanında olduğumu görmen gerçekten bu kadar mı zor. Ne demem ya da daha ne yapmam lazım bunu fark etmen için? Bende özel bir yerin olduğunu gerçekten duymak mı istiyorsun? Peki ben sana aynı soruyu sorsam, benim sende özel bir yerim var mı diye…
Çok zor... Bence birine gerçekten bir şeyler hissetmek, ona bağlanmak... Ve bir de karşınızdaki kişi size, sizin kadar bağlanmadıysa... Sevmek zor değil mi sizce de? Her an bitebileceğini bildiğiniz bir şeye belki de ölümüne bağlanmak?
Sorular her zaman aynı değil mi aslında? Değişen şey ise kişiler ve cevaplar...
Peki sizce değişmesini istediğiniz kişisi mi yoksa cevabı mı? Bir insan her seferinde ama her seferinde aynı cevabı alıp aynı durumda olduğunda kendisine sormuyor mu, acaba hata bende mi diye? Sonra tekrar düşünmeye başlıyoruz, tekrar kafamızın içinde binbir tane soru beliriyor ve yine cevapları yok... Zaten ne zaman oldu ki?
Tam bu sefer oldu dediğimiz anda, tam doğru kişiyi bulduğumuzu anladığımız anda, yine bir olay oluyor ve yine kafamızda aynı sorular oluşmuyor mu? Peki çözümü?
'Kendimi kandırıyorum farkındayım, her şeyin farkındayım ama yine de kaptırıyorum kendimi. Yine aynı hatayı yaparak yine üzülüyorum. Kaç defe aynı hatayı yapsam da senin yanındayken umrumda bile değil bu...'
O zaman bir şarkı bırakalım buraya bu konu ile alakalı. Benim bırakacağım şarkı şu oluyor:
Yorumlar
Yorum Gönder