Ana içeriğe atla

Otobüs

Herkes bir telaş içinde aslında, herkes kendi derdine düşmüş. Kimi kafasına kaybettiği kalemi takmış kimi işten kovulmuş ve bunu karısına nasıl söyleyeceğini düşünüyor. Sonuç olarak herkesin kafası dolu bir şekilde. Karşımda ayakta duran birkaç lise öğrencisi var, belli iki tanesi birbirlerini seviyorlar. Arada çocuk çaktırmadan kıza bakmaya çalışıyor sonra bakışlarını hızlıca kaçırıyor fark etmesin diye. Kızda umursamazmış gibi yapıyor ama umursuyor aslında çünkü o da bakıyor çocuğa… Tatlı duruyorlar, gerçekten mutluluk veriyor bana bu manzaralar. Otobüste olanların tek ortak özelliği hepsinin kulaklık takmış olması, kimse birbiri ile iletişim halinde olmak istemiyor, belki de çekiniyorlar. Eskisi gibi güvenli değil artık ortalık, haklılar. Benimde kulaklıklarım takılı, cam kenarına oturuyorum, dışarıyı izliyorum. İş çıkış saati, bir hayli de trafik var tabi. O kadar yavaş ilerliyoruz ki, zaten herkes yorgun, baygın bir halde… İnsanlar bir an önce evlerine gitmek istiyor, tabi bende… Hayat devam ediyor, eminim bütün gün aracı sürmekten otobüs şoförü de yorulmuştur… 




Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Değişim

                                                        Her İnsan Değişir?       O zaman değişim kelimesiyle başlayalım yazmaya, sizce aynı kalan bir şey var mı çevrenizde, bu bir eşya bir kişi ya da kendiniz olabilirsiniz... Ama düşündüğünüzde, eşyalar bile eskimeye başlar, aynı kalmazlar onları aldığınız ilk gün gibi... İnsanlarda değişir, hatta dünümüz yarınımızı tutmaz bazen. Bir gün hiçbir şeyi düşünmeyen küçücük bir çocukken diğer gün faturaları nasıl ödeyeceğini dert eden bir yetişkine dönüşmez miyiz? Seninle tanıştığımız ilk gün geliyor aklıma, ne kadar eğlendiğimiz geliyor. Gözlerimin içinin bile güldüğünü söylememe gerek  bile yok. Senle vakit geçirdikçe kendimi daha rahat hissetmeye başladığımın, bana iyi geldiğini fark etmemin… Günler geçtikçe sen de değişmeye başladın, zaten kim değişmezki? Sende beni değiştir...

Hisler

                                                                  Hisler? Kızabiliyorum sadece sana, neden olduğunu bilmek istemden kızıyorum ve sen ise bunun farkında bile değilsin. Verdiğin değeri ne kadar bilsem de yetmiyor işte, bana bu şekilde davranman bir yerde beni üzmeye başlıyor. Şu an benimle değilsin, onunlasın. Biliyorum geçirdiğin vakitten de şikayetçi değilsin. Ben arıyım dediğimde bana karşı olan tavrınla, onunla buluştuğunda olan tavrın bambaşka. Bana değer verdiğine içten inansam da yine de yetmiyor işte, bu değeri görmek istiyorum. Bana gerçekten verdiğin değeri hissetmek istiyorum, bilmek değil.  Nasıl ona bu değeri hissettiriyorsan, bende senden fazla bir şey istemiyorum. Kırılıyorum işte sadece, sende fark etmeden kırmaya devam ediyorsun beni. Ben hep düşünüyorum, sense hep yoruyorsun. Bir yandan ...

Yaz

                                          Sende Yaz Yaz Yaz!! Bu seferki de mutlu bir yazı olsun istiyorum, yaz geliyor. Bu da ardından neşeyi getiriyor, mutlu oluyorum. Havanın açık olması, ağaçların yeşermesi, denizin çarşaf gibi olması mutlu ediyor beni. Sizi de etmiyor mu? Daha bi pozitif oluyorum. Hayata daha mutlu bir şekilde bakmak istiyorum, bütün dertlerimi bir kenara bırakarak. Bu sefer mutluyum, beni kimse üzemez, kafama takmayacağım artık. Daha rahattım, belki bir tık daha da umursamaz. Ama iyi bir umursamazlık bu, beni rahatlatan bir umursamazlık. Dediğim gibi seviyorum yazı, seviyorum havanın güzel olması... Tabi bir de yazları yaşanan şeylerin heyecanı var üstümde. Birkaç aylık bir eğlence dönemi diye de adlandırsak olur bence. Özellikle de bir tatil ilçesinde yaşıyorsanız ya da yazlıkçı olarak gelmişseniz daha bir başka oluyor yaz. Tam anlamıyla rahatlatan, ferahlatan...